ประสบการณ์ช่วงรับน้อง ช่วงที่เครียดที่สุดในชีวิต

บล็อกนีี้ไม่ได้เขียนจากข้อเท็จจริงเพียงอย่างเดียว โปรดไตร่ตรองขณะอ่าน

ตอนรับน้องมีความคิดจะเขียนบล็อกเล่ารายวัน พอเขียนได้ 5 วันแล้วก็มานั่งคิดว่าเพื่ออะไร ก็เลยลบออก แต่มาวันนี้พอรู้ว่าประสบการณ์แบบนั้นคนอื่นจะต้องมาเจออีกหรอ แล้วเรากำลังจะเป็นคนมอบประสบการณ์ที่เราไม่ OK นั้นให้คนอื่นหรอ บล็อกนี้ขอเล่าความรู้สึกส่วนตัวกับช่วงรับน้องสั้น ๆ ทั้งหมดที่นี่

วันแรกของการเข้ารับน้องไม่มีอะไร กิจกรรมสันทนาการทั่ว ๆ ไป คนส่วนใหญ่อาจจะมองว่าสันทนาการ การเล่นเกมส์ต่าง ๆ จะช่วยให้ผ่อนคลายมากขึ้น แต่ส่วนตัวผมเองที่ไม่ชอบสันทนาการแล้ว การเข้าร่วมกิจกรรมเป็นการสร้างความเครียดอย่างหนึ่ง จะทำยังไงให้ไม่แพ้ในเกมส์ ไม่อยากโดนลงโทษเลไม่อยากเด่นเลย ในหัววนอยู่แค่นี้ จะทำยังไงดี 

แล้วทุกคนก็ผ่านไปได้แบบเครียด ๆ ที่ไม่ได้เครียดเพราะการเรียน แต่เครียดเพราะการรับน้อง ในฐานะคนเข้าใหม่ที่ปกติก็หาเพื่อนได้ยากยิ่งเพราะไม่ค่อยมีเรื่องจะคุยเหมือนคนทั่วไปเขาเท่าไร การออกจากการรับน้องถือว่าเป็นเรื่องสิ้นคิดอย่างหนึ่ง อย่างน้อย ๆ เราไม่คุยกับใคร ก็ยังพอมีคนจำเราได้บ้างจากการรับน้องแหละ พอคิดได้แบบนั้นก็ทนอยู่ไปเรื่อย ๆ

คำถามหนึ่งถูกส่วนเข้ามาในห้องแชท เรามีพี่ว้ากไหมค่ะ พี่ในกลุ่มรีบตอบ เราไม่มีพี่ว้าก เรามีแต่พี่ระเบียบแค่นั้นครับ ผมจำประโยคนี้ได้แม่น เพราะนี่คือคำโกหกแรกของเขา คำโกหกที่ไม่คิดว่าจะออกมาจากปากคนที่โตขนาดนี้ สภาพแวดล้อมเก่าไม่เคยมีคนโกหกมาก่อน มันทำให้การปรับตัวด่านแรกยากพอสมควร

ไม่กี่วันหลังจากนั้น กิจกรรมรับน้องไม่ได้มีแต่สันทนาการอีกต่อไป พี่ระเบียบที่ว่าเริ่มเข้ามามีบทบาทมากขึ้น จากเดิมเพียงมาดูแลความเรียบร้อยช่วงเช้า คือ ให้ทุกคนมาเรียนปรับพื้นฐานตรงเวลา บอกกล่าวให้แต่งตัวให้เรียบร้อย ส่วนภาพลักษณ์เดิมของพี่ระเบียบคือ หน้านิ่ง เสียงเรียบ แล้วใช้สิทธิ์ความเป็นรุ่นพี่อย่างเต็มที่เพื่อยกตัวเองเหนือกว่าคนอื่น ๆ ทำให้รุ่นน้องจะเกรงใจเป็นพิเศษ

พอเข้าช่วงกิจกรรมของพี่ระเบียบ น้ำเสียงเรียบที่ไม่มีคำด่า แต่ใช้ถ้อยคำเชิงดุดันมาดำเนินกิจกรรม ทุกคนเชื่อฟัง ผมที่มีโรคประจำตัว ทำให้ไม่สามารถทำกิจกรรมหนัก ๆ ได้ จึงปลีกตัวออกมา ในวันแรกจุดที่ให้ปลีกตัวออกมา คือข้าง ๆ เพื่อน ๆ ที่กำลังทำกิจกรรมอยู่  ความรู้สึกตอนนั้นคือ เหมือนเป็นตัวภาระ แล้วเพื่อนที่กำลังเหนื่อยละ กำลังจัดแถวละ แล้วเรายืน นั่ง อยู่เฉย ๆ พร้อมกับได้ยินน้ำเสียงที่ดุดัน คำสั่งที่ฟังชัด ความไม่ชินกับสภาพแวดล้อมขณะนั้นทำให้จิตตกอย่างมาก กิจกรรมผ่านไป รุ่นพี่เอาน้ำมาให้ แต่ความรู้สึกตอนนั้นคือมันไม่พร้อม ไม่พร้อมกินอะไรทั้งนั้น เพื่อนกำลังเหนื่อย กำลังหิว จะเอาน้ำมาให้คนที่อยู่เฉย ๆ ทำไม แต่ไม่รับไว้ก็ไม่ได้ ได้แต่รับไว้แล้ววางมันไว้เพราะความรู้สึกผิดไม่จางหาย และสุดท้ายก็หมดวัน วันที่หนักหนาก็ได้จบไปอีกวัน

แต่ละวัน ๆ ได้แต่คิดว่า เช้าอีกแล้วหรอ เดี๋ยวเย็นก็ต้องเข้ารับน้องอีกแล้วสินะ คิดแล้วเหนื่อยใจเหลือเกิน เมื่อไรจะจบเรื่องนี้ซักที แล้ววันที่หนักหนาเด่นขึ้นมาอีกวันก็มาถึง รุ่นพี่ให้รุ่นน้อง (และผม) เดินขึ้นมาชั้นบนสุดของคณะ จุดทำกิจกรรมเดิม แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมคือรุ่นพี่สั่งให้ทุกคนวิ่ง ! ผมที่ไม่ได้ทันตั้งตัวก็ต้องวิ่งตาม ผลที่ได้คือไปยืนหอบอยู่ แล้วรุนพี่ถึงถามว่าใครไม่ไหวให้ออกมา ผมถึงออกจากตรงนั้นได้ แล้วไปนั่งที่อยู่ไม่ไกลเหมือนเดิม เขาทำกิจกรรม เขาตะโกน เขาวิ่ง เรานั่งอยู่เฉย ๆ ฟังคำพูดเหล่านั้นแล้วจิตตกอย่างมาก คนที่นั่งข้าง ๆ ที่ไม่พร้อมด้วยร่างกายเหมือนกันได้แต่ก้มหน้าไม่มอง ไม่สนใจ ความรู้สึกคงเหมือนกับผมที่ไม่อยากรับรู้อะไรแล้วในตอนนั้น แล้ววันนั้นก็ผ่านไป

วันที่แตกหักมาถึง คนที่ไม่พร้อมถูกให้ออกไปพูดรายงานตัวข้างหน้า มีรุนพี่ถามว่าพูดได้ใช่ไหม ด้วยความที่ฟังรูปแบบของคนอื่นจึงคิดว่าพูดได้ พอถึงเราออกไปพูดจริง ๆ ตอนพูดรหัสประจำตัวด้วยความไม่สังเกตให้ดีของตัวเอง และความไม่เข้าใจ จึงท่องเลขประจำตัวในรูปแบบของตนเอง แต่รูปแบบที่ถูกต้อง คือ 3 3 3 4 (คือ พูดทีละ 3 ตัว แล้วสุดท้ายพุด 4 ตัว เพราะรหัสประจำตัวมี 13 หลัก) ผลคือ รุ่นพี่ให้ถ่อยคำรุนแรงให้พูดใหม่อีกครั้ง แต่เราก็ยังพูดเหมือนเดิมเพราะคิดว่าพูดเลขผิด คนข้างหน้ากระซิบ พูดทีละ 3 ผมก็พูดครั้งสุดท้าย 3 3 3 3 1 แล้วพี่ระเบียบก็ว่าคนที่นั่งอยู่ เพื่อน ๆ ที่นั่งอยู่ยับ ความรู้สึกตอนนั้นคือรู้สึกผิดมาก ๆ แล้วช่วงของระเบียบก็ผ่านไป ด้วยความเครียดขั้นสุดจนเกินกว่าจะเก็บไว้ไหวแล้ว ผมบอกเพื่อว่าไม่ไหวแล้ว แล้วขอออกไป ความรู้สึกตอนนั้นคือไม่รู้จะพูดอะไร ไม่รู้จะอธิบายยังไง แม็กเป็นอะไร มีะไรบอกได้ คือมันไม่รู้จะพูดอะไร คือต้องบอกอะไรหรอ แต่ที่รู้คือมันเก็บไว้ไม่ไหวแล้ว ตั้งแต่นั้นก็ตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะไม่เข้ารับน้องแล้ว !

ใช่ว่าเรื่องทุกอย่างจะจบ แม้จะไม่เข้ารับน้องแล้ว แต่ยังเป็นห่วงเพื่อน ๆ ว่าเป็นยังไง วันไหนที่เขาบอกว่าเป็นวันสำคัญ ก็ยังเข้าปกติ มีช่วงหนึ่งที่กิจกรรมมันจะไปไม่ได้เพราะคนในห้องก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน ! จึงมีการจัดเปิดใจพี่ระเบียบขึ้นมา สิ่งที่พี่ระเบียบพูดคือ ทุกอย่างพี่แผนจะเป็นคนรู้ว่าจะทำอะไร จะเป็นคนกำหนดว่าจะพูดอะไร พี่ทำตามหน้าที่ที่ได้รับมา พอฟังจบเท่านั้น ความไม่พอใจพี่ระเบียบได้ลดน้อยลงอย่างมาก แต่ไปตกที่พี่แผนแทน ทำไมพี่แผนทำแบบนี้ ทำไมวางคำพูดแบบนี้ ทำไมสร้างประเด็นแบบนี้นะ

สุดท้ายแล้วเข้ารับน้องได้อะไร ได้ความเครียดเพิ่มมากขึ้น แล้วประโยชน์ละ ? ไม่มี กิจกรรมพาไปชมตึก พาไปไหว้รูปปั้น เหมือนจะมีประโยชน์ แต่มันไม่มี เพราะจำไม่ได้ ! ในช่วงเวลาเร่งรีบที่จะจดลงสมุด ที่จะจำให้ได้ ผลที่ได้คือมันจำไม่ได้ แล้วเป็นเฉพาะผมไหม ? ไม่ใช่ ! คนอื่นก็เหมือนกัน คือจำไม่ได้ (แต่ปัจจุบันจำได้ละ เพราะอยู่มานาน เดินผ่านทุกวัน มันก็จำได้เอง)

การรับน้องแบบนี้ ขออย่าให้ไปเกิดกับใครอีกเลย

เลิก งง NodeMCU ทำไมมีหลายเวอร์ชั่นนัก

NodeMCU หลายท่านที่เข้ามาอ่านคงกำลังอยู่ในวังวนของความ งง ว่าทำไมชื่อ NodeMCU มันมีหลายเวอร์ชั่นจัง ซื้อมาแล้วเขาเรียกว่าอะไร มีข้อเสียยังไง แล้วควรเลือกตัวไหนดี บทความนี้จะเผยรายละเอียดทั้งหมดกับ NodeMCU ทั้งแต่ขั้นเบสิกจนไปถึงลึก ๆ จากประสบการณ์คนขาย NodeMCU ไปมากพอสมควร

Continue reading

CH340x จริง ๆ ก็ใช้ไม่ยาก แถมราคาถูก … ?

CH340x เป็นชิปไอซีแปลง USB เป็น UART ยอดนิยมจากประเทศจีน เรียกว่าแทบทุกบอร์ดที่มีวงจรแปลง USB to UART ต้องใช้เบอร์นี้แน่นอน (ไม่ก็ CP210x) หลาย ๆ คนที่ผมพอจะรู้จักก็ไม่แนะนำให้ใช้เบอร์นี้เท่าไร เพราะไม่เสถียร มักจะแนะนำให้ไปใช้พวกตะกูล FTDI เอา (ด้วยเหตุผลหลาย ๆ อย่าง) แต่ด้วยราคาของ FTDI ที่แพงเหลือคณานับ จึงอยากใช้ CH340x นี่แหละ ถูกดี

Continue reading

ฟรี ! บริการทดสอบโปรโตคอล UDP (UDP echo server)

Test UDP protocol

เนื่องจากช่วงนี้กำลังพัฒนาไลบารี่สำหรับโมดูลเชื่อมต่อเครือข่าย NB-IoT อยู่ แล้วด้วยตัวเครื่อข่ายนั้นรองรับเฉพาะโปรโตคอล UDP เท่านั้น ดังนั้นจึงต้องหาเซิร์ฟเวอร์ซักตัวหนึึ่งมาเพื่อทดลองเชื่อมต่อ แล้ว รับ-ส่ง ข้อมูลกัน

แต่หลังจากหาใน Google แล้ว เซิร์ฟเวอร์ที่จะใช้ทดสอบ UDP หาได้ยากมาก ผมเองจึงต้องตั้ง UDP echo server ขึ้นมาใช้เอง ไหน ๆ แล้วก็เปิดให้ใช้สาธารณะด้วยเลยละกัน

ตัวเซิร์ฟเวอร์ทดสอบอยู่ที่ IP: 149.28.51.94 ที่พอร์ต 55567 ถึง 55571 สามารถเลือกใช้พอร์ตที่ต้องการได้ตามใจชอบ

Continue reading

การใช้ Express รันหลายโดเมนในเครื่องเดียวด้วย Nginx

Express เป็นเฟรมเวิคยอดนิยมสำหรับพัฒนาสมัยที่มุ่งเข้าสู่การพัฒนาเว็บในรูปแบบใหม่ ๆ ไลบารี่เจ๋ง ๆ ที่อยู่ใน NodeJS มีมากจนหลายคนย้ายจาก PHP ASP.net มาสู่ NodeJS เต็มตัว จากเดิมที่ PHP ถูกจำกัดทรัพยากรต่าง ๆ แล้วส่งผลให้ปัญหามีมาก เช่น ไม่สามารถอัพโหลดไฟล์ขนาดใหญ่ได้ เพราะโฮสติ้งจำกัดไว้ แต่เมื่อย้ายมาใช้ NodeJS นักพัฒนาสามารถควบคุมทรัพยากรได้เองทั้งหมด ทำให้เกิดปัญหาจุกจิกกับโปรเจคเล็ก ๆ น้อยกว่าด้วย

Continue reading

ปัญหากระแสรั่วไหลจากการขับทรานซิสเตอร์ไม่ถูกต้อง

ผมค้นพบปัญหานี้ด้วยตัวเองเมื่อตอนพยามจะทำวงจรตัดไฟให้กับ ESP8266 เพื่อให้ใช้กระแสไฟฟ้าจากแบตเตอรี่ให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ปัญหากระแสรั่วไหลจากการออกแบบวงจรโดยคาดไม่ถึงว่าคุณสมบัติของทรานซิสเตอร์จะทำให้เกิดปัญหากระแสรั่วไหล ไปขับมอสเฟสให้ปล่อยกระแส ผลคือมอสเฟสไม่ตัดวงจรสนิท ทำให้มีกระแสในระดับ 5mA รั่วไหลเข้าวงจร ทั้ง ๆ ที่ผลที่ได้ควรจะเป็น 0A โดยสมบูรณ์

Continue reading

ซิงโคนัส กับ อะซิงโคนัส ต่างกันอย่างไร ? (ฉบับเข้าใจคนเดียว)

เมื่อก่อนตอนเรียนหลาย ๆ วิชา คำว่า ซิงโคนัส อะซิงโคนัส มักจะโผล่มา และผมไม่เคยเข้าใจ 2 คำนี้เลยแม้แต่น้อย แม้จะได้ยินมาจากวิชาใด ๆ ก็ตาม แต่ไม่นานมานี้ (2 ปีที่แล้ว) ผมได้ศึกษารายละเอียดเกี่ยวกับการสื่อสารแบบอนุกรม และได้เข้าใจเสียทีว่าการสื่อสารแบบซิงโคนัส และอะซิงโคนัส ต่างกันอย่างไร เนื้อหาในย่อหน้าต่อไปนี้จึงพิมพ์ออกมาจากความเข้าใจส่วนตัวล้วน ๆ ไม่รับประกันว่าท่านจะเข้าใจหรือไม่นะ

Continue reading

[ESP32 Arduino] การแก้ตำแหน่งและขนาดของ partition

Partition เปรียบเสมือนไดร์ต่าง ๆ บนเครื่องคอมพิวเตอร์ของเรา เดิมพื้นที่โปรแกรมที่ 1 และ 2 ของ ESP32 ที่กำหนดไว้เป็นค่าเริ่มต้น กำหนดไว้อย่างละ 1310720 ไบต์ (1.25MB) ดังนั้นพื้นที่เก็บโปรแกรมที่ 1 และที่ 2 รวมกันจึงอยู่ที่ 2.5MB แต่หากโปรแกรมของท่านมีขนาดใหญ่ จำเป็นต้องแก้ตำแหน่ง (ผู้พัฒนาใช้คำว่า offset) และขนาด สามารถทำได้โดยมีขั้นตอนดังนี้

Continue reading

บันทึกผลการศึกษาเรื่องจอ LCD TFT ลึกระดับปานกลาง

ก่อนอื่นต้องขอบอกขอบเขตของบันทึกนี้ก่อนนะครับ

บันทึกนี้เป็นบันทึกที่จะใช้ “รื้อฟื้น” ความรู้ทั้งหมดที่ได้ศึกษาในช่วงนี้ เนื่องจากข้อมูลที่เข้ามาในแต่ละวันมีมากมายเหลือเกิน จึงเป็นเรื่องปกติที่มนุษย์เราจะพยายามลืมบางอย่างเพื่อให้สมองไม่บอบช้ำ การแก้ปัญหาของผมจึงเน้นไปที่การเขียนบทความในสิ่งที่ตกเองรู้ แล้วเผยแพร่ออกสู่สาธาณะ เพื่อให้มั่นใจได้ว่า ความรู้ที่มีอยู่จะไม่สูญหาย และสามารถเรียกกลับมาใช้ได้ตลอดเวลา

สำหรับขอบเขตบันทึกนี้ที่ได้บอกไว้ว่าเป็นความลึกเกี่ยวกับจอ LCD TFT ระดับกลาง คือ จะไม่เจาะลึกลงไปถึงหลักการทำงาน แต่จะมองแค่ผิว มองแค่วิธีสั่งงาน มองที่จำนวนขา และมองที่วงจรไดร์ สุดท้ายจึงมองที่โค้ด และข้อมูลที่ใช้ส่งให้จอสามารถทำงานได้

Continue reading

ทำไม Embedded Boards จึงมีการหักลายทองแดงแปลก ๆ

เนื่องจากสงสัยเกี่ยวกับ Embedded Board บางตัว ที่มีการหักลายทองแดงแปลก ๆ ผมจึงตั้งคำถามในหน้า Facebook ของผมเอง และได้คำตอบตามคอนเม้นครับ (ขอให้ท่านกดดูในส่วนของความคิดเห็นของโพส)

ต้องขอขอบคุณท่านผู้เชี่ยวชาญด้านแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์ทุกท่านที่ร่วมเข้ามาตอบ และคลายความสงสัยครับ